Lirik şiirden romantik şiire geçişi simgeleyen Lermontov’un seçme şiirlerini ve manzumelerini barındıran Hasan Ali Yücel Dizisi’nin “Hançer – Seçme Şiir ve Manzumeler” toplaması her ne kadar gerektiği kadar kapsamlı bir eser olamasa da yazarı okuyucuya harika bir şekilde tanıtmayı başarması nedeniyle göz atılmaya değer bir kitap. Başarılı çevirisiyle rahatlıkla okunan eserin özellikle ilk bölümdeki etkili kişisel şiirleri (“Şairin Ölümü”, “Hem Sıkıntı Hem Hüzün” ve “Hayır, Byron Değil Başka Biriyim Ben”) Lermontov’un ne kadar büyük bir şair olduğunu kanıtlar nitelikte. İkinci kısımdaki “İblis” ve “Mtsıri”yle Puşkin’in izinden giden yazarın bu ağdalı bir dille yazılmış manzumeleri de bir o kadar ilgi çekici; fakat buna rağmen kitabın kısa bir toplama oluşu ne yazık ki eserin en büyük zaafı.